شنبه ۲۷ تیر ۱۴۰۵ - ۰۸:۴۵
آیا تجمل‌گرایی، اعتماد بین زن و شوهر را از بین می‌برد؟

حوزه/ حجت‌الاسلام والمسلمین تراشیون، کارشناس خانواده، با بیان اینکه بسیاری از فشارهای تجمل‌گرایانه ساخته ذهن زوجین است، گفت: رفتار و منشِ انسانی بسیار فراتر از قیافه یا تجملاتِ خانگی در ثبات و ماندگاری زندگی نقش دارد.

به گزارش خبرگزاری حوزه، یکی از چالش‌های مهم در سبک زندگی امروز، غلبه‌ی «تجمل‌گرایی» و فشارهای ناشی از آن بر پیکره خانواده است. حجت‌الاسلام والمسلمین تراشیون، کارشناس برجسته مسائل خانواده، در تبیین این معضل، بر ضرورتِ بازنگری در نگرش‌های فردی و زوجی تأکید کرده و راهکارهایی برای تعادل‌بخشی به زندگی ارائه داد.

سوال:

همسرم بسیار تجمل‌گراست!

پاسخ حجت الاسلام والمسلمین تراشیون:

نکته اول: نگرش خودمان را بالا ببریم. یعنی الان ببینیم واقعاً برایمان چه چیزی مهم است. آیا مهم این است که این‌ها مثلاً در آجیلشان چند نوع مغزیجات وجود دارد؟ یا برای ما مهم این است که آن طرف مقابل‌مان چگونه با ما ارتباط برقرار می‌کند، چطور با ما صحبت می‌کند؟

قطعاً سطح بینش و نگرش مردم امروز بالا رفته، یعنی خیلی دنبال این نیستند که حالا چه خوردیم، چه نخوردیم، چه داشتیم. خودمان خیلی بزرگش می‌کنیم در حالی که حقیقتاً برای مردم ممکن است این‌ها مهم نباشد. یعنی یک چیزهایی را ما می‌بینیم که مردم نمی‌بینند. ما زندگی‌مان را فکر نکنیم با این چیزها بزرگ می‌شویم، بزرگ دیده می‌شویم. ما فکر می‌کنیم که با این چیزها بزرگ دیده می‌شویم. آن چیزی که حقیقتاً وجود دارد این است که انسان‌ها با منششان، خلق و خویشان، رفتارشان بزرگ دیده می‌شوند.

مثلاً شما الان در زندگی‌های مشترک بروید دادگاه‌های خانواده، ببینید که مثلاً چند تا آقایان آمدند زنشان را طلاق بدهند برای اینکه مثلاً خانم چهره‌اش قشنگ نیست. نداریم. من در این سالیانی که مشاوره می‌دادم شاید به عدد انگشتان دستم مراجعه نداشتم که آقایی به این دلیل بیاید مشاوره. ولی وقتی نگاه می‌کنیم می‌بینیم که برای ماها گاهی اوقات خیلی قیافه بزرگ نشان داده می‌شود در حالی که شما امروز می‌روید در دادگاه خانواده، عمدتاً بحث اخلاق، رفتار، منش افراد است که وقتی ضعیفه، وقتی رفتار نامطلوبی دارد، فرد می‌آید برای طلاق دادن و نمی‌دانم دادگاهی شدن و این‌ها. همین است. این فرهنگ را ایجاد بکنیم.

نکته دوم عرض بکنم: گاهی اوقات ما اصلاً یک مرام‌نامه و منش‌نامه باید در زندگی‌هایمان باشد. این است که زن و شوهر هر توان همدیگر را حتماً در نظر بگیرند. من یک جوری باید توان همسرم را در نظر بگیرم، خانمم یک جوری باید توان شوهرش را در نظر بگیرد. مثلاً ۱۵ تا مهمان دعوت کنم در حالی که توان خانمم در مهمانداری ۱۰ نفر بیشتر نیست. هی هم بهش می‌گویم: «نه، مادر من مثلاً ۳۰ تا مهمانم از در می‌آمد، تو مهمانداری می‌کرد، می‌تواند. تو چرا نمی‌توانی؟» این که درست نیست. این کلام… توان خانم اندازه خودش. ببینم حمایتش بکنم.

این‌جوری خانمم همینطور… بالاخره نگاه بکند ببیند توان مثلاً مالی شوهرش چقدر است. از توان مالی شوهرش انتظارات لازم را داشته باشد نه فراتر از او. و قطعاً این توقعات بالا اولین کاری را که در زندگی می‌کند این است که اعتماد زن و شوهر را به همدیگر تخریب می‌کند، آسیب می‌زند و پایه‌های زندگی را متزلزل می‌کند.

برای دانلود فایل صوتی اینجا را کلیک کنید

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha